کاتب : متواری
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
پی.اس(۱):ما الان باعستی کودوم شعبه ی آموزش پرورش مراجعه کنیم که استرسایی که تو این سالها بهمون وارد کردنو نقد باهامون حساب کنن؟؟
(پی.اس اعتقادی:من فقط درصورتی با سیستم ارزشیابی تدریجی موافقم که همراه باشه با تنبیه بدنی!
والّا!)
پی.اس(۲):آقا ما پارسال همین موقعا رفتیم مسابقه والیبال دادیم اول شدیم اونوخ پریروز ورداشدن بیس تومن جایزه گذاشتن کف دست ما...
پی.اس(۳):خو این یه سال پول ما دست کی بوده؟؟ پس این وسط سود پول من چی میشه؟؟ سود یکساله ی بانکی هیوْده درصده فک کنم... اصن من این سرمایه رو زده بودم تو بیزنس میدونین الان چقد پول داشدم؟ مسئول این نابسامانیا کیه؟؟
پی.اس(۴):بعد تازه همینجوری که نیس که... این پول کَلون رو توی کارت هدیه ریختن دادن بهمون که اعتبارش تا ۲سال دیگه ست... آقا خو شایستی من میخواستم این پولو بذارم واسه ایام پیری و کوریم که هیشکی نیس یه لیوان دوغ دست آدم بده اونوخ پولمو وردارم زندگی مرفهی رو تجربه کنم! الان کی جوابگوی کهنسالیای منه؟ خو من میخواستم پیر که شدم یه جفت کتونی بگیرم برم کل دنیا رو بگردم... الان من پیر بشم لَنگ یه جفت کتونی باشم کی مسئولیت قبول میکنه؟ منکه نمیتونم سفر توریستی مو با دمپایی آغاز نمایم که!
پی.اس(۵):چرا انقدر ظرفیت دانشگاها پایینه پس؟ دانشگاه تهران روزانه ۶تا میگیره! ۲۹۸ نفر انصراف بدن من قبول میشم!
:: موضوعات مرتبط: معمولیات
